Opublikowano:

Ortografia – trening

Ortografia sprawia zarówno dzieciom jak i dorosłym wiele trudności. Jednocześnie często ćwiczenia w tym zakresie są dla dziecka nudne. Szybko traci więc zapał i motywację do pracy nad swoimi problemami w tym zakresie. Trening ortograficzny, który przedstawiam poniżej, jest oparty o techniki rozwijające. Ma on więc szerszy zasięg rozwijanych umiejętności oprócz ortograficznego pisania. Jest dla dziecka ciekawy, podnosi poziom motywacji do wykonywanych zadań. Jednocześnie rozwijane są:

  • myślenie twórcze;
  • myślenie logiczne;
  • procesy pamięci.

Teksty opracowuje samodzielnie nauczyciel dostosowując je do potrzeb i problemów dziecka, do Jego wieku oraz zainteresowań i predyspozycji. Szanse powodzenia treningu uzależnione są od systematyczności wykonywanych zadań. Czas realizacji treningu określony jest wg tempa wykonywanych zadań i oczywiście wspomnianej już systematyczności w realizacji. Zachęcam do skorzystania z pomysłu i podzielenia się uwagami w tym zakresie. Powodzenia w pracy.

I część

Powiększamy tekst do takiego formatu jaki potrzebujemy. Uczeń czyta tekst i zaznacza „ó” na kolor różowy, następnie czyta ponownie zaznaczając „rz” na granatowo, następnie czyta po raz trzeci i czwarty zaznaczając odpowiednio „ż” na zielono oraz „h” na brązowo. Czyta ostatni raz i zaznacza „u” i „ch” na czarno (wg Ortofrajdy).

  1. Do każdego zdania w tekście uczeń zapisuje po 3 pytania. Jeśli te pytania są zapisane z błędem wówczas nauczyciel pisze pod spodem poprawną odpowiedź, a uczeń poprawia po śladzie i zaznacza trudności na kolory (wg Ortofrajdy). U młodszych dobrze jest pisać sylabami.
  2. Do każdego pytania uczeń pisze odpowiedź dla sprawdzenia czy dobrze zadał pytanie i czy potrafi na nie odpowiedzieć.
  3. Uczeń wybiera z tekstu 5-10 wyrazów z trudnościami, wypisuje te wyrazy i układa opowiadanie:
    1. na temat każdego z wyrazów osobno 5-7 zdań;
    2. tak, żeby użyte zostały wszystkie wyrazy.

II część

Wypisujemy ze słownika ortograficznego 5-15 wyrazów, uczeń opisuje każdy z nich.

  1. Te same wyrazy stosujemy do skojarzeń bezpośrednich i łańcuchów skojarzeń.
  2. Każdy wyraz z trudnością piszemy na formacie A4, w miejsce trudności okienko, uczeń wrysowuje obrazek i wpisuje trudność jednocześnie.
  3. Opowiadanie o każdym wyrazie.
  4. Opowiadanie zawierające całe słownictwo wybrane na którym pracujemy.
  5. Skojarzenie bezpośrednie i pośrednie do każdego wyrazu.
  6. ”Z pamięci” wypisać listę wyrazów trudnych, na których pracujemy.

III część

Jak punkt II ale każdą czynność potwierdzamy ruchem.

  1. Każde skojarzenie to krok do przodu, jeśli nie zostanie zrobione w ciągu 5-10 sekund to krok do tyłu – meta przy wyrazie do którego robimy skojarzenie, startują 2 osoby (2 grupy), każda para ma swój wyraz do skojarzeń.
  2. Na planszy z papieru rysujemy kratownice do współrzędnych (duże pole, takie żeby zmieściły się buty Jasia). Nauczyciel podaje instrukcję, dziecko przechodzi na kolejne pola, na polach zapisane są sylaby, dziecko zapamiętuje kolejność sylab przez które przeszedł i układa z nich wyraz (pola sylabowe podawane są przez nauczyciela wg kolejności).
  3. Dokładnie jak pkt 2, z tą różnicą, że Jaś musi zapamiętać pola sylab, przez które przeszedł po instrukcji podanej przez nauczyciela. Następnie Jasiu podchodzi do arkusza papieru, wypisuje wszystkie zapamiętane sylaby, układa z nich wyraz, a następnie tworzy do niego swoje skojarzenia.