Opublikowano:

Trening emocjonalny

  1. Znajomość uczuć i emocji.
  2. Umiejętność dopasowywania uczuć i emocji do sytuacji.
  3. Umiejętność dopasowywania sytuacji do uczuć i emocji.
  4. Umiejętność mówienia o swoich emocjach i uczuciach.
  5. Umiejętność odróżniania zachcianek od potrzeb.
  6. Znajomość zasad norm społecznych.

Jak wyrażać złość w sposób nie łamiący norm społecznych?

RÓWNOWAGA EMOCJONALNA = SUKCES MOTYWACJA = RÓWNOWAGA EMOCJONALNA

Do komunikacji potrzebne są dwie strony: Nadawca i Odbiorca.

Nauczyciel jako Nadawca

  • mówi wyraźnie, poprawnie stylistycznie i gramatycznie dając wzór;
  • mówi zrozumiale tłumaczy nowe pojęcia;
  • opisuje przedmioty, zjawiska, sytuacje, uczucia, emocje – przekazuje informacje;
  • opisuje czynności – przekazuje informacje;
  • pokazuje plansze, atlasy, ilustracje – przekazuje informacje;
  • wyraźnie określa swoje stanowisko i emocje w każdej sprawie;
  • używa komunikatów prostych, jednoznacznych i zrozumiałych przez podopiecznego;
  • komunikat zawsze pozytywny inspirujący i motywujący do dalszej pracy.

Nauczyciel Odbiorca

  • cierpliwy;
  • pozytywnie nastawiony;
  • twórczy kreatywny (w doborze środków komunikacji).

Dziecko Odbiorca

  • jak każde dziecko bez względu na deficyty, dysfunkcje.

Dziecko Nadawca

  • używa alternatywnych środków komunikacji Bliss, Piktogram;
  • używa mimiki, gestu, spojrzenia;
  • używa tablice literowe, matematyczne, tematyczne, funkcje – dostosowane do potrzeb i problemów ruchowych dziecka;
  • dostosowanie wygodnego i bezpiecznego siedziska;
  • dostosowanie funkcjonalnego blatu;
  • obejma mocująca do pisania, pokazywania, rysowania i innych czynności.

Trening emocjonalny – testy

  • Testy TAK-NIE.
  • Testy wyboru A B C D realizowane słuchowo i wzrokowo- słuchowo- ruchowo, jak również wzrokowo-ruchowo.
  • Testy PRAWDA FAŁSZ realizowane jw.
  • Dobieranki, dopasowywanki.
  • Testy dostosowane formą i treścią do wymagań ucznia.
  • Przyczyna – skutek.
  • Co tu nie pasuje.
  • Czego tu brakuje, itd.
  • Zabezpieczenie potrzeb ucznia.
  • Bezpieczeństwa – relacji z nauczycielem.
  • Przynależności do grupy (pełnienia funkcji).
  • Podstawowych (picie, jedzenie, wysiusianie, emocje).
  • Sensorycznych – ćwiczenia przygotowujące CUN do podjęcia pracy intelektualnej i zdobywania umiejętności Integracja Sensoryczna.
  • Ruchowych – uczeń ma możliwość wstać przejść się po klasie, poćwiczyć, wrócić na miejsce.
  • Nauki – styl uczenia się/materiały i aktywności wszechstronnie przygotowane, aby zgodnie ze stylem uczenia się uczeń mógł najlepiej przyswoić materiał, zapamiętać go i w odpowiednim czasie wykorzystać.
  • Sukcesu – mocne strony, dostosowanie poziomu trudności (stopniowanie trudności).
  • Wspieranie aktywności (mówienie, grafomotoryka, pisanie, czytanie, liczenie).
  • Warsztat ucznia – dostosowany do potrzeb i wymagań ucznia (format kartki, czcionka pisma, wielkość obrazka, poziom uszczegółowienia, podpórki do pisania, obejmy do pisania, nakładki na długopisy, podkładki pod książki do czytania, odpowiednie siedzisko – krzesło i ławka, krzesło z blatem, stół z piłką, sakwa, wałek do stołu).

UCZEŃ ROZWIJA SIĘ ZGODNIE Z:

  1. potencjałem intelektualnym;
  2. preferencjami stylu uczenia się;
  3. preferencjami rodzaju inteligencji;
  4. funkcjonowaniem motorycznym;
  5. funkcjonowaniem sensorycznym;
  6. rodzajem i stylem komunikacji;
  7. funkcjonowaniem emocjonalno-społecznym.