Opublikowano:

Trening Globalny jako strategia wspomagania rozwoju

Wieloletnie doświadczenia pracy oraz obserwacja rozwoju dzieci, jak również ciągłe pogłębianie wiedzy w tym zakresie i poszukiwanie nowoczesnych form terapeutyczno-edukacyjnych, stanowi podstawę powstania koncepcji i metody Treningu Globalnego stosowanej w Instytucie Wspomagania Rozwoju Plusik-Minusik. W swojej działalności stosujemy zindywidualizowane rozwiązania techniczne oraz spersonalizowane metody nowoczesnej edukacji. W sposób podmiotowy spoglądamy na potrzeby ucznia pod względem intelektualnym emocjonalnym, motorycznym i sensorycznym. Trening Globalny jest koncepcją i metodą całościowego wspierania rozwoju dziecka bez względu na schorzenie oraz deficyt, jak również wiek, płeć i narodowość. Opiera się na wykorzystaniu różnych narzędzi takich jak:

  • elementy formy ćwiczeń z wybranych metod całościowych;
  • wybrane opracowanie ćwiczeń;
  • formy pracy, środki dydaktyczne.

Trening Globalny jest strategią wspierania rozwoju uczniów z różnorodnymi dysfunkcjami i deficytami, począwszy od zaburzeń funkcjonowania sensomotorycznego, zaburzeń wzroku, słuchu aż po trudności szkolne wywołane tymi zaburzeniami. Korzystamy z wielu sprawdzonych metod, technik, form wspierania rozwoju. Nazwa „globalny” wskazuje na to, iż obejmuje on całościowe spojrzenie na ucznia. Uwzględnia wszystkie sfery rozwoju ucznia oraz zależności pomiędzy nimi. Właśnie one kształtują się u każdego dziecka indywidualnie i wyznaczają kierunek wspierania jego rozwoju oraz form, metod i technik pracy. Trening swym zasięgiem obejmuje:

  • umiejętności szkolne;
  • sensoryczną integrację;
  • potencjał intelektualny;
  • aktywność ucznia;
  • rozwój intelektualny;
  • sposoby funkcjonowania i sprawności ruchowej (potrzeba środków technicznych).

Rozwój Treningu Globalnego opiera się na konkretnym działaniu tj.:

  • wyodrębnienie problemów i ich przyczyn;
  • dostosowanie technik wykonywania zadań w zależności od problemów percepcyjno-motorycznych dziecka;
  • opis osiągnięć i scenariuszy;
  • opis zadań konstruowanych indywidualnie do dziecka;
  • badanie kontrolne.

Natomiast realizacja działań wspierających rozwój Terapii Globalnej swym zasięgiem obejmuje:

  • strukturę realizacji programu;
  • wykorzystanie dostępnych aktywności edukacyjnych;
  • indywidualizację zadań oraz sposobu ich wykonania – ćwiczenia autorskie;
  • dostosowanie i kształtowanie komunikacji czynnej i biernej – ćwiczenia autorskie;
  • trening emocjonalny – ćwiczenia autorskie.

Wyodrębnienie problemów i ich przyczyn jest na podstawie dogłębnej diagnozy Treningu Globalnego, która w swym założeniu opiera się na rozeznaniu potrzeb ucznia w zakresie jego funkcjonowania sensorycznego, rozpoznanie stylu uczenia się a także jego mocnych stron. Istotne jest to, iż wieloprofilowa diagnoza Treningu Globalnego to punkt wyjścia do stworzenia możliwości dzieciom ze specyficznymi potrzebami edukacyjnego rozwoju zgodnie z ich potencjałem. Każdy uczeń po analizie zadań testowych ma opracowany zestaw ćwiczeń sensomotoryczny dostosowany do indywidualnych potrzeb i możliwości. Za pomocą indywidualnych technik i form prowadzenia ćwiczeń zakładany jest progres w poszczególnych sferach:

  • sensomotorycznej;
  • emocjonalno-społecznej;
  • ogólno-rozwijającej.

Dostosowanie technik wykonywanych zadań w zależności od problemów percepcyjno-motorycznych dziecka. Zestaw środków proponowany przez Trening Globalny:

  • zeszyt Bis;
  • tablica literowa;
  • obejma na dłoń;
  • tablica matematyczna – tablice tematyczne;
  • karty pracy do jednorazowego wykorzystania;
  • grube wskaźniki i pisaki do pisania wspomaganego za nadgarstek;
  • taśma klejąca do unieruchomienia kartki;
  • pleksa do wykonywania ćwiczeń „ pokazywanych” tak, aby kartka się nie zniszczyła.

Poprzez realizację ćwiczeń spodziewana jest poprawa następujących funkcji:

  • koncentracja uwagi;
  • koordynacja wzrokowo- ruchowa;
  • spostrzeganie, różnicowanie, zapamiętywanie wzrokowe;
  • spostrzeganie, różnicowanie, zapamiętywanie słuchowe;
  • analiza i synteza wzrokowa i słuchowa;
  • praksja (planowanie ruchu);
  • logiczne myślenie;
  • twórcze myślenie.

Oczekiwane efekty pracy terapeutycznej są zindywidualizowane, uwarunkowane wieloma czynnikami. Poprzez prowadzenie regularnych zajęć poprawiających funkcjonowanie sensomotoryczne oraz treningu poszczególnych funkcji niezbędnych do nabycia umiejętności szkolnych (takich jak np. czytanie, czytanie ze zrozumieniem itd.) możemy spodziewać się:

  • poprawy zachowania, uczeń odnosi sukces poprzez wykonanie kart pracy, jest z siebie zadowolony, poprawia myślenie na swój temat;
  • poprawa organizacji pracy – panuje nad przestrzenią wokół siebie, czuje się bezpieczny;
  • poprawa tempa pracy – wie, co ma wykonać i w jaki sposób, jest to jasne, zrozumiałe i przede wszystkim na miarę możliwości dziecka;
  • poprawa posiadanych umiejętności szkolnych lub nabywanie poszczególnych umiejętności szkolnych.

Trening Globalny jest realizowany przez certyfikowanie nauczycieli i terapeutów pracujących oraz współpracujących z Instytutem Plusik-Minusik. Do pomocy dydaktycznych Treningu Globalnego zaliczamy:

  • Porusz Umysł.
  • Progres.
  • Karty Pracy Treningu Globalnego SENSOREK.

Program PORUSZ UMYSŁ oraz PORUSZ UMYSŁ PLUS narodził się z wiedzy, doświadczeń w pracy i obserwacji rozwoju dzieci. Jest to program komputerowy wspomagający rozwój psychoruchowy dzieci i młodzieży. Ma on na celu podniesienie umiejętności szkolnych, zapobieganie deficytom, osiąganie sukcesów, podniesienie motywacji do zdobywania wiedzy w sposób szybki i trwały. Ćwiczenia oraz zadania są formą treningu, który wydobywa potencjał intelektualny dziecka i rozwija go wszechstronnie. Użytkownicy:

  • Dzieci dotknięte problemem dysleksji.
  • Dzieci z dezintegracją sensoryczną – brak współdziałania systemów zmysłowych (to powoduje trudności szkolne, deficyty, frustracje, brak równowagi emocjonalnej, brak motywacji do nauki).
  • Dzieci z nadpobudliwością psychoruchową.
  • Dzieci niepełnosprawne ruchowo.
  • Dzieci zdolne, mogą dzięki programowi PORUSZ UMYSŁ przyspieszyć tempo nauki.
  • Dorośli uczący się, również rozwijają dzięki programowi swoje umiejętności w zakresie szybkiego uczenia się, logicznego myślenia, trwałych procesów pamięci.

Trening Globalny jest strategią wspomagania rozwoju, która:

  • poszukuje systemy wspomagania;
  • wprowadza strukturę zajęć;
  • uwzględnia elastyczność tejże struktury;
  • czyni pracę terapeuty-przewodnika;
  • wycofuje słownictwo negatywnie kojarzeniowe, stygmatyzujące;
  • honoruje a nie stygmatyzuje uczestników treningu;
  • opracowuje i używa nowatorskich narzędzi wspomagania rozwoju;
  • nie dzieli podopiecznych, lecz ich prawdziwie integruje (dzieci z różnorodnymi problemami podlegają tym samym standardom);
  • nie algorytmizuje treningu ze względu na zbyt dużą liczbę zmiennych podlegających ocenie, ale indywidualizuje pracę;
  • szanuje podopiecznego, tu podopieczny jest zmotywowany, ponieważ zna swój cel i musi pokonać przeszkody aby go osiągnąć (ma stawiane wymagania);
  • wielowymiarowość, funkcje wspomagające umiejętności szkolne oraz wielość form realizacji – każde dziecko ma zindywidualizowane formy do ćwiczeń motorycznych, sensorycznych po kartach pracy a także komunikację;
  • pełna diagnoza oparta o światowe osiągnięcia naukowe;
  • przewodnik-terapeuta – wykształcony, ale niezrutynizowany;
  • uśmiech, żart, przyjemność;
  • merytoryczna opieka nad rodzicami – rozmowa, pełna informacja o dziecku, pozytywne spojrzenie na dziecko;
  • szkolenie;
  • wynajdowanie sposobów na brak koncentracji uwagi dziecka, zaktywizowanie i zmotywowanie;
  • diagnozowanie przyczyn deficytów oraz tworzenie możliwości zdobywania umiejętności, które stanowią problem w określonych obszarach, tj. czytanie, pisanie, komunikacja, zachowania, adekwatne reakcje adaptacyjne na otoczenie;
  • tworzymy możliwości –wykorzystanie potencjału intelektualnego przez dziecko bez względu na rodzaj schorzenia i deficytów.

Naszymi obecnymi celami są:

  • propagować koncepcję i metodę Treningu Globalnego w środowisku;
  • prowadzić szkolenia i szerzyć wiedzę rozwojową;
  • pozyskać dostęp do szerokiej rzeszy dzieci potrzebujących tego rodzaju wspomagania;
  • umożliwiać współpracę z przedszkolami (pomoc w przygotowaniu dzieci 5-letnich do obowiązku szkolnego), szkołami (pomoc dla uczniów z problemami sensomotorycznymi oraz trudnościami w nauce);
  • udzielać wsparcia dzieciom niepełnosprawnym ruchowo – pomoc w komunikacji, ustalać techniki wspierania motoryki i formy realizacji zadań merytorycznych;
  • wyrównywać szanse edukacyjne dzieci i młodzieży z domów wiejskich i małomiasteczkowych.